De laatste Indo
INFORMATIE
De laatste Indo
Leuk, dat jullie mijn website willen bezoeken.
Niet iedereen kent me, daarom ga ik me even voorstellen:
Ik ben (A)lex Bal en ben met mijn ouders in 1951 gevlucht uit Semarang naar NNG en heb vanaf 1951 tot maart 1963 in Manokwari gewoond, in het voormalig Nederlands Nieuw-Guinea.
Ik was persoonlijk getuige geweest van de komst van het UNTEA- en het Indonesisch Leger in oktober 1962. Veel gezien en meegemaakt en pas in maart 1963 naar Nederland vertrokken.
Op mijn leeftijd nu, is het tijd om een boek te schrijven.
Geheel niet vooraf door mijzelf verwacht, kan ik zeggen, dat het heeft geresulteerd in een boek, dat voor een deel is gebaseerd op mijn biografie, maar toch veel diepgang heeft gekregen.
Ik zou het zelf willen omschrijven als een boek dat deels autobiografisch is (tot 1963). Voor alle ex-Nieuw-Guineabewoners en strijdkrachten, die daar tot 1962 dienst hebben gedaan zal het 'herkenbaar' zijn.
Daarnaast geeft het boek nog een extra aanvulling, omdat de meesten uiterlijk september 1962 uit NNG waren vertrokken.
Mijn ervaringen in die spannende periode1962 -1963, lang nadat de veiligheidsdatum reeds was verstreken, waar waarschijnlijk velen benieuwd naar zijn, heb ik daarin meegenomen.
Zo zal je straks ook op de hoogte zijn van de 'gemiste periode'.
Het boek is tot stand gekomen, dankzij aanmoedigingen van mijn oudste dochter Carmen.
De vele informaties, die het tot dit boek heeft gemaakt, heb ik veel te danken aan vrienden, maar ook uit onverwachte hoek is zo veel los gekomen.
Zoals je intussen al hebt kunnen zien, heb ik mijn boek als titel meegegeven: 'De laatste Indo'